آستان جانان

X

آستان جانان


رویاهای من قریه ایست قدیمی تو مشتی سایه اما صمیمی قریه من به جای فولاد چشمه رو می پرستید چشمه رو می پرستید قریه من خوب و صمیمی دلچسب و زیبا شعری قدیمی اما دستی زرد آمد ز دوزخ آتش زد بر این قریه من با مشتی فولاد چشمه رو دزدید بردش به سایه دادش به خورشید قریه من رویای من بود اون چشمه خوب دنیای من بود
2 نوشته شده در یکشنبه 1384/05/30ساعت 10:24 بعد از ظهر توسط سیاوش تی \|


اي مالك ، از خشم ملت بترس كه نمونه اي از خشم خداوند است . چاپلوسان ثناگو را از خود دور بدار ، زيرا آن ناكسان هميشه طالب نعمت و آسايشند و در روز سختي تو را به چنگ بلا سپارند و خود به گرد ديگري حلقه زنند . اي مالك ، با تمام وسايلي كه در اختيار داري و با منتهاي نيرويي كه در جان توست ، در راه سعادت ملت و رضايت جامعه بكوش ، زيرا كه ملت نگهبان كشور است . اي مالك ، همان گونه كه ملت براي توست ، تو نيز براي ملت باش ، از آن مردم باش تا مردم از آن تو باشند . تو را به استفاده از انديشه ي خيرانديشان و انسانهاي صالح وصيت مي كنم . با بخيل مشورت مكن ، زيرا او پيوسته از گدايي دم زند و تو را از رادمردي و گشاده دستي باز دارد . ترسو را در مجلس شوراي خويش راه مده ، كه اين شخص ضعيف ، هم خود مي ترسد و هم كوشش مي كند تا پايه ي تصميم و اراده ي اصحاب مشورت را سست كند . با حريصان و مال اندوزان همنشين مباش كه اين جماعت همواره از منافع شخصي سخن مي گويند و براي كسب مال و زراندوزي ، تو را به ظلم و ستم تشويق مي كنند . اي مالك ، تو مي تواني از ميان خردمندان قوم ، وزيراني كارآزموده و لايق انتخاب كني كه دامنشان به خون بي گناهان آلوده نيست و دست پرهيزگار و نجيبشان به مال مستمندان دراز نشده است . بايد وزيران تو كساني باشند كه نه ستم كرده اند و نه ستمگر را با دست و زبان ، كمك و ياري داده اند . اي فرماندار ، در اعمال كاركنان حكومت خود ، بازرسي و دقت كن ، مبادا كه در حكومت تو ، خادم و خائن يكسان باشند ، زيرا ، خادمي كه در ازاي خدمت خود ، مزد و مرحمت نبيند ، دلسرد و بي قيد مي گردد . خائني هم كه جزاي خيانت خود را به حد كمال نيابد ، كردار زشت خويش را با جرات بيشتري تكرار مي كند . اي مالك ، سرباز زينت كشور است . سرباز ، پاسدار حرمت قانون و نگهبان استقلال كشور است . افسران تو بايد پرهيزگارترين سپاهيان و نجيب ترين افراد باشند . من آن افسر را دوست مي دارم كه با ناتوانان و بيچارگان فروتن ، و با گردنكشان ، بي رحم و توفنده باشد . … گلچینی از گلستان نهج البلاغه حضرت امیر شاید بدانیم که تا چه حد شیعه حضرت هستیم
2 نوشته شده در پنجشنبه 1384/05/27ساعت 4:26 بعد از ظهر توسط سیاوش تی \|


مطرب مهتاب رو آنچه شنيدي بگو ما همگان محرميم آنچه بديدي بگو اي شه و سلطان ما اي طربستان ما در حرم جان ما بر چه رسيدي بگو نرگس خمار او اي كه خدا يار او دوش ز گلزار او هر چه بچيدي بگو اي شده از دست من چون دل سرمست من اي همه را ديده تو آنچ گزيدي بگو مي به قدح ريختي فتنه بر انگيختي كوي خرابات را تو چه كليدي بگو
2 نوشته شده در چهارشنبه 1384/05/26ساعت 5:1 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


پروانه شو به هر باغ با گلرخي به بستان گفتم پس از چميدن هنگام چيست گفتا با بوسه غنچه چيدن گفتم كه در لب تو جان منست گفتا شيرين رسي به كامي با جان به لب رسيدن گفتم كه چيست رويت در شام زلف گفتا مهتاب پشت ابرست در حالت دميدن گفتم ستاره ها چيست بر سقف آسمان گفت اشكي بود به مژگان در لحظه ي چكيدن خوش دولت يست با دوست در پاي گل نشستن وانگه حديث دل از دلبران شنيدن گاهي به روي ماهي با بوسه گل نشاندن گه پا به پاي ياري بر هر چمن چميدن كه تابشب چه زيباست با آفتابرويي در زير چتر گل ها بر سبزه آرميدن هر لحظه آن دلارام در كار دلرباييست دلداده را نشايد دست از طلب كشيدن آهو وشا غزالا ما مست آن نگاهيم چون آهوان خطا بود از عاشقان رميدن پروانه شو به هر باغ تا عطر گل بنوشي ذوقي ندارد اي دل در پيله ها تنيدن گيتي به كس نپايد وز او وفا نشايد زين سنگدل همان به روزي طمع بريدن حكم غزلسرايي بر نام ماست امروز بر گو به هر كه دارد شوق غزل شنيدن استاد مهدی سهیلی ۱۹ مرداد ۱۳۶۶ سالروز رحلت این بزرگ مرد . یادش همیشه جاودان
2 نوشته شده در چهارشنبه 1384/05/19ساعت 9:14 بعد از ظهر توسط سیاوش تی \|


یادگار خون سرو دلا ديدي كه خورشيد ازشب سرد چو آتش سر ز خاكستر بر آورد زمين و آسمان گلرنگ و گلگون جهان دشت شقايق گشت ازين خون نگر تا اين شب خونين سحر كرد چه خنجر ها كه از دل ها گذر كرد زهر خون دلي سروي قد افراشت ز هر سروي تذروي نغمه برداشت صداي خون در آوز تذرو است دلا اين يادگار خون سرو است استاد هوشنگ ابتهاج
2 نوشته شده در یکشنبه 1384/05/16ساعت 5:28 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


بي گاهان به غربت به زماني كه خود در نرسيده بود چنين زاده شدم در بيشه جانوران و سنگ، و قلبم در خلاء تپيدن آغاز كرد * گهواره تكرار را ترك گفتم در سرزميني بي پرنده و بي بهار نخستين سفرم باز آمدن بود ازچشم اندازهاي اميد فرساي ماسه و خار، بي آن كه با نخستين قدم هاي نا آزموده نوپائي خويش به راهي دور رفته باشم نخستين سفرم باز آمدن بود * دور دست اميدي نمي آموخت لرزان بر پاهاي نوراه رو در افق سوزان ايستادم دريافتم كه بشارتي نيست چرا كه سرابي در ميانه بود * دور دست اميدي نمي آموخت دانستم كه بشارتي نيست: اين بي كرانه زنداني چندان عظيم بود كه روح از شرم ناتواني دراشك پنهان مي شد زنده یاد احمد شاملو**
2 نوشته شده در سه شنبه 1384/05/11ساعت 5:15 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


مي داني پرنده را بي دليل اعدام مي كني در ژرف تو آينه ايست كه قفس ها را انعكاس مي دهد و دستان تو محلولي ست كه انجماد روز را در حوضچه ي شب غرق مي كند اي صميمي ديگر زندگي را نمي توان در فرو مردن يك برگ با شكفتن يك گل يا پريدن يك پرنده ديد ما در حجم كوچك خود رسوب مي كنيم آيا شود كه باز درختان جواني را در راستاي خيابان پرورش دهيم و صندوق هاي زرد پست سنگين ز غمنامه هاي زمانه نباشند ؟ در سرزميني كه عشق آهني ست انتظار معجزه را بعيد مي دانم باغبان مفلوك چه هديه اي دارد ؟ پرندگان از شاخه هاي خشك پرواز مي كنند آن مرد زردپوش كه تنها و بي وقفه گام مي زند با كوچه هاي ورود ممنوع با خانه هاي به اجاره داده مي شود چه خواهد كرد سرزميني را كه دوستش مي داريم ؟ پرندگان همه خيس اند و گفتگويي از پريدن نيست در سرزمين ما پرندگان همه خيس اند در سرزميني كه عشق كاغذي است انتظار معجزه را بعيد مي دانم شاعر شهیدخسرو گلسرخی
2 نوشته شده در پنجشنبه 1384/05/06ساعت 5:1 بعد از ظهر توسط سیاوش تی \|


عشق نهيب دو نگاهه ، نمي دونم يا اينكه حديث يه گناهه ، نمي دونم نمي دونم عشق تمنّای دو قلبه ، نمي دونم يا اين كه رفيق نيمه راهه نمي دونم نمي دونم اي عشق عزيز هر چه هستي من بنده ی درگاه تو هستم تا يك قدمي به مرگ مانده اي عشق هوا خواه تو هستم عشق سؤال بي جوابه تاثير پياله ی شرابه در سينه نشوندنش ثوابه يا اينكه حباب روي آبه نمي دونم نمي دونم سراینده شعر آقای جهانبخش پازوکی و یادی از خانم فرشته
2 نوشته شده در شنبه 1384/05/01ساعت 10:56 بعد از ظهر توسط سیاوش تی \|