آستان جانان

X

آستان جانان


گر به تو افتدم نظر چهره به چهره روبه رو شرح دهم غم تو را نكته به نكته مو به مو از پي ديدن رخت همچو صبا فتاده‌ام خانه به خانه در به در كوچه به كوچه كوبه كو مهر تو را دل حزين بافته با قماش جان رشته به رشته نخ به نخ تار به تار و پودبه پود ميرود خون دل از دو ديده‌ام دجله به دجله يم به يم چشمه به چشمه جو به جو از پي ديدن رخت همچو صبا فتاده‌ام خانه به خانه در به در كوچه به كوچه كو به كو شعر از :بانوطاهره قره العین
2 نوشته شده در پنجشنبه 1384/04/30ساعت 2:49 بعد از ظهر توسط سیاوش تی \|


اشتیاق بگذار سر به سينه من تا كه بشنوي آهنگ اشتياق دلي دردمند را شايد كه بيش از اين نپسندي به كار عشق آزار اين رهيده سر در كمند را بگذار سر به سينه من تا بگويمت اندوه چيست؟ عشق كدام است؟ غم كجاست؟ بگذار تا بگويمت اين مرغ خسته جان عمري است در هواي تو از آشيان جداست بگذار تا ببوسمت اي نوشخند صبح بگذار تا بنوشمت اي چشمه فراق بيمار خنده هاي توام بيشتر بخند خورشيد آرزوي مني گرمتربتاب زنده یاد فریدون مشیری
2 نوشته شده در دوشنبه 1384/04/27ساعت 5:47 بعد از ظهر توسط سیاوش تی \|


وای گل سرخ و سپیدم کی میایی بنفشه برگ بیدم کی میایی تو گفتی گل درآید من میایم وای گل عالم تموم شد کی میایی جان مريم چشماتو واكن سري بالا كن در اومد خورشيد شد هوا سفيد وقت اون رسيد كه بريم به صحرا آي نازنين مريم جان مريم چشماتو واكن منو صدا كن بشيم روونه بريم از خونه شونه به شونه به ياد اون روزها واي نازنين مريم باز دوباره صبح شد من هنوز بيدارم اي كاش ميخوابيدم تورو خواب ميديدم خوشه غم توي دلم زده جوونه دونه بدونه دل نمي دونه چه كنه با اين همه غم واي نازنين مريم وای نازنین مریم بيا رسيد وقت درو مال مني از پيشم نرو بيا سر كارمون بريم درو كنيم گندمارو بيا رسيد وقت درو مال مني از پيشم نرو بيا سر كارمون بريم بیا بیا نازنین مریم نازنین مریم باز دوباره صبح شد من هنوز بيدارم اي كاش ميخوابيدم تورو خواب ميديدم خوشه غم توي دلم زده جوونه دونه بدونه دل نمي دونه چه كنه با اين همه غم واي نازنين مريم وای نازنین مریم واي نازنين مريم وای نازنین مریم استاد محمد نوری
2 نوشته شده در جمعه 1384/04/24ساعت 4:42 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


بي تو خاموش كوچه ي مهتابي ما كس نداند خبري از شب بي خوابي ما سقفي از دود سيه بر سر ما خيمه زدست آسمانا چه شد آن منظره آبي ما گرد ما كهنه حصاري ز جگن هاي غم است كو نسيمي كه وزد بر دل مردابي ما چه توان كرد كه از ابر سيه پيدا نيست روز خورشيدي ما و شب مهتابي ما مهدی سهیلی
2 نوشته شده در یکشنبه 1384/04/19ساعت 8:20 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


حلاج در آينه دوباره نمايان شد با ابر گيسوانش در باد باز آن سرود سرخ اناالحق ورد زبان اوست تو در نماز عشق چه خواندي ؟ كه سالهاست بالاي دار رفتي و اين شحنه هاي پير از مرده ات هنوز پرهيز مي كنند نام تو را به رمز رندان سينه چاك نیشابور در لحظه هاي مستي مستي و راستي آهسته زير لب تكرار مي كنند وقتي تو روي چوبه ي دارت خموش و مات بودي ما انبوه كركسان تماشا با شحنه هاي مامور مامورهاي معذور همسان و هم سكوت مانديم خاكستر تو را باد سحرگهان هر جا كه برد مردي ز خاك روييد در كوچه باغ هاي نیشابور مستان نيم شب به ترنم آوازهاي سرخ تو را باز ترجيع وار زمزمه كردند نامت هنوز ورد زبان هاست استاد شفیعی کدکنی
2 نوشته شده در چهارشنبه 1384/04/15ساعت 1:29 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


در اوج شادماني در قله غرور در بهترين دقايق اين عمر نابپاي در لذت نوازش برگ و نسيم صبح در لحظه نهايت نسيان رنجها در لحظه اي كه ذهن وي از ياد برده است خوف تگرگ را كز شاخسار باغ جدا كرده برگ را ناگاه غرنده تر ز رعد و شتابنده تر ز برق احساس مي كند چون پتك جانگدازي اين پيك مرگ را حميد مصدق
2 نوشته شده در یکشنبه 1384/04/12ساعت 2:59 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|



2 نوشته شده در پنجشنبه 1384/04/09ساعت 0:51 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|



2 نوشته شده در دوشنبه 1384/04/06ساعت 1:36 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


دگر ره شب آمد تا جهاني سيا كند جهاني سياهي با دلم تا چه ها كند بيامد كه باز آن تيره مفرش بگسترد همان گوهر آجين خيمه اش را به پا كند سپي گله اش را بي شباني كند يله در اين دشت ازرق تا بهر سو چرا كند بدان زال فرزندش سفر كرده مي نگر كه از بعد مغرب چون نماز عشا كند سيم ركعت است اين غافل اما دهد سلام پس آنگه دو دستش غرقه در چين فرا كند به چشمش چه اشكي راستي اي شب اين فروغ بيايد تو را جاويد پر روشنا كند غريبان عالم جمله ديگر بس ايمن اند ز بس كاين زن اينك بيكرانه دعا كند اگر مرده باشد آن سفر كرده واي واي زنك جامه بايد چون تو جامه ي عزا كند بگو اي شب آيا كائنات اين دعا شنيد ومردي بود كز اشك اين زن حيا كند ؟ زنده ياد هميشه جاويد مهدي اخوان ثالث م. اميد
2 نوشته شده در شنبه 1384/04/04ساعت 7:19 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|


يادم آمد: شوق روزگار كودكي مستي بهار زندگي يادم آمد: آن همه صفاي دل كه بود خفته در كنار كودكي رنگ گل جمال ديگر در چمن داشت آسمان جلال ديگر پيش من داشت شور و حال كودكي بر نگردد دريغا قيل و قال كودكي بر نگردد دريغا به چشم من همه رنگي فريبا بود دل دور از حسد من شكيبا بود نه مرا سوز سينه بود نه دلم جاي كينه بود روز و شب دعاي من بوده با خداي من كز كرم كند حاجتم روا آنچه مانده از عمر من به جا گيردو پس دهد به من دمي مستي كودكانه مرا شعر استاد معيني كرمانشاهي آهنگ استاد علي تجويدي خواننده هميشه جاودان خانم دلكش تاريخ 1336
2 نوشته شده در جمعه 1384/04/03ساعت 5:11 قبل از ظهر توسط سیاوش تی \|