استاد فرامرز پایور در گذشت

استاد فرامرز پایوردر سال ۱۳۱۱ در خانواده اى متولد شد كه به فرهنگ و هنر گرايش ويژه اى داشتند. مصورالدوله، پدربزرگ او نقاش دربار قاجار بود و آثار او هم اكنون در كاخ هاى گلستان و صاحبقرانيه نگهدارى مى شوند. پدرش نيز علاقه ويژه اى به نقاشى داشت. اما به غير از نقاشى، هر دو آنها نوازنده ويولن و سنتور بودند.فرامرز پايور از ۱۷سالگى آموختن موسيقى را در مكتب ابوالحسن صبا آغاز كرد و در مدت شش سال تمام رديف هاى موسيقى ايرانى را فرا گرفت. پايور پس از درگذشت صبا به آموخته هاى خود قناعت نكرد و نزد استادانى چون عبدالله دوامى، موسى معروفى و نورعلى برومند به يادگيرى رديف درويش خان، آقاحسين قلى و ميرزا عبدالله پرداخت.استاد پايور مدتى نيز نزد حسين دهلوى و امانوئل ملك اصلانيان آهنگسازى آموخت.

پایور در سال 1378 دچار عارضه سکته مغزی شد و از آن زمان تاکنون نتوانسته فعالیت هنری خود را ادامه دهد. با این وجود، در این سال‌ها، برخی آثار قدیمی وی با تنظیم مهرداد دلنوازی و خوانندگی سالار عقیلی و با تأیید او تهیه و اجرا شدند.

وی صبح امروز در سن 77 سالگی دارفانی را وداع گفت.

ملکا ذکر تو گويم که تو پاکی و خدايی                         نروم جز به همان ره که توام راهنمايی
همه در گاه تو جويم همه از فضل تو پويم                    همه توحيد تو گويم که به توحيد سزايی
تو حکيمی,تو عظيمی,تو کريمی,تو رحيمی               تو  نماينده  فضلی  تو  سزاوار   ثنايی
بری از رنج و گدازی بری از درد و نيازی                    بری از بيم و اميدی بری از عيب وخطايی
نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم بگنجی                  نتوان شبه تو جستن که تو در وهم نيايی
نبد اين خلق و تو بودی نبود خلق و تو باشی               نه بجنبی نه بگردی نه بکاهی نه فزايی
همه عزی و جلالی همه علمی و يقينی             همه نوری و سروری همه جودی و سخايی
همه غيبی تو بدانی همه عيبی تو بپوشی        همه بيشی تو بکاهی همه کمی تو فزايی
                               لب و دندان سنايی همه توحيد تو گويد
                                مگر از آتش دوزخ بودش روی رهايی

خواننده: استاد شجریان

شعر :سنایی و حضرت حافظ

آهنگ:استاد فرامرز پایور

در دستگاه :افشاری